Doğdum, anadan üryan, neye benzediğimi dahil bilmeden doğdum.. isterdim hiç uğramamayı bu hana, keşke varlığım ana rahminden ibaret olsaydı diye çok ah etmişimdir.. velakin doğdum ve öldüm o an.. dünyaya doğdum, o beni sarmalayan korunağa öldüm..

garip bakışlar arasında, sanki o cılız bedenim pek bir şey ifade edermiş gibi gülümsedi bana bakan gözler.. hala da gülümser anamın gözleri, ama ilk günkü gibi değil hiç bir zaman…

doğdum, kalem elimde, ilk sayfayı çiziktirdiğim gün, bir kez daha doğdum sana ey dünya,

senin zulmün, eziyetin, türlü türlü oyunun varsa, benim de kalemim var,

en kötü kırar, hükmü verir giderim bu diyardan.. sen kalırsın bir başına atıl, milyarlarca mahkumunla…